SHERYL CROW : PICK YOU UP

 

  1. Freight Train
  2. Perfect
  3. Pick You Up
  4. Flat Earth
  5. I've Got Your Number
  6. Heaven Help Us
  7. Freedom Bus (with Jesse Welles)

Label : Old Green Barn Productions

Length : 25:03

Release Date : October 9, 2026

Review (Hot Press) : For much of her career, Sheryl Crow has been one of those artists who past, at times, feels impossible to escape. The hits from Tuesday Night Music Club and Sheryl Crow have long been part of the pop-rock canon, but the singer has always been keen to prove that, just because you have a legacy, doesn’t mean you need to retreat into it. Her 12th album is a compact, seven-song collection about firmly about the present: the chaos surrounding us, the need for human connection, and the stubborn possibility of hope. On opener ‘Freight Train’, she lies awake at night with thoughts of loneliness swirling around, before accepting that difficult times eventually pass. Over a smooth rhythm, she sings, “Close your eyes and listen for the sound / Of people singing for miles around”. Equally impressive is ‘Flat Earth’, where Crow grows weary at the constant barrage of climate change-denying BS: “Mother Earth has been patient / But now she’s had enough”. On closer ‘Freedom Bus,’ meanwhile, the singer considers the meaning of freedom, and how we might disagree without losing sight of one another: “There ain’t a freedom without history / And folks who died for you and me / So don’t be an asshole, let everyone be”. Pick You Up finds a veteran songwriter taking stock of the world, and asking what music can still do within it, to powerful effect.

Review (Renowned For Sound) : For anyone who spent time around in the 90s, Sheryl Crow is an artist whose songs became part of the furniture — from the laid-back swagger of debut release All I Wanna Do to the more reflective side of Strong Enough. Three decades on, Crow is still finding ways to marry her country-rock roots with observations of the world around her. Pick You Up, released via Old Green Barn, is her 12th studio album, and is co-written with long-time collaborator Jeff Trott., with an easy-going musical backdrop, bigger questions about connection, freedom, the environment and a divided world begged to be raised. At this stage in her career, Crow has little left to prove — but clearly still plenty she wants to get off her chest. But is it a free in depth therapy session, or a nonsensical and incoherent rant?? Let’s find out…. Sliding in with Freight Train, we begin with the more country roots version of Crow (my favourite), with a down tempo laid back tempo to this classic country musical set up, and with Sheryl’s almost sombre delivery, the result is a very easy listening track. Perfect up next, which felt more like it came straight from her self-titled album in the late 1990’s (which is apt as the first ten seconds I thought she’d lifted the exact instrumental tones from Radiohead’s Karma Police… though that feeling didn’t last long) – a slow slightly grunge rock track which I am a fan of, and then we switch back to country roots for the title track Pick You Up – slightly more mid-tempo that the opener, but the vocal harmonies definitely has both feet firmly rooted in Nashville. Flat Earth has fantastic harmonies, feeling like it’s deeply influenced by Neil Young, the Eagles and all the other leviathans from the 1970’s – a really beautifully constructed track, and definitely my favourite on the album. I’ve Got Your Number has that classic early Sheryl Crow sound to it, where a few home truths seem to be aired through the lyrics, while penultimate track Heaven Help Us uses some violins to create musical depth in a track which sounds quite unique for Crow, but similarly very familiar. We round off with Freedom Bus – featuring Jesse Welles, this track is the second that wouldn’t be out of place on her self-titled album, with the distortion on the bass and lead electric guitars, with a slight hat tip to country in the undertone of the track, but definitely more than a hint of Bluesy Rock. There’s a distinctly 70s California-country feel to Pick You Up and this is a good thing. Crow has clearly stayed in her lane and created a listenable, easily consumable (it’s not 30 minutes long) album with a strong set of tracks which very much sit in the genres of her first two albums and her roots – and as a result we are left with an album that fans will love to listen to… and at this stage of her career that’s exactly what you should be doing – you’re not going to tempt in new listeners with new releases, are you!?!

Review (Dansende Beren) : Sheryl Crow wordt zo stilaan een veteraan in het liedjesschrijven. Sinds haar debuut Tuesday Night Music Club uit 1993 zit de Amerikaanse met haar nieuwe worp Pick You Up ondertussen aan haar twaalfde studioalbum. Tientallen hits heeft de ravissante dame uit Missouri ondertussen bij elkaar geschreven en wij vinden haar beste song nog steeds “Everyday Is A Winding Road“. Het is een van de weinige artiesten die we nooit beu gehoord zijn. Al horen we voor de vierhonderdste keer “All I Wanna Do” of “Soak Up The Sun“, we worden er nog steeds instant vrolijk van. De nieuwe lp werd eerst opgevat als een ep met zes nummers, maar een samenwerking met Jesse Wells besliste daar uiteindelijk anders over. Met zeven songs en vijfentwintig minuten op de teller mogen we net spreken van een lp? Enfin, in tijden waarin streams meer opbrengen dan fysieke platen of cd’s is dat ook geen punt meer. De Mens zong al dat ze Sheryl Crow wel zagen zitten in hun hit “Sheryl Crow I Need You So“, maar ze had vlindertjes in de buik voor Lance Armstrong, de man die zeven keer de tour heeft gewonnen op alles wat niet mag. Soit, dit is geen sportblad, noch roddelblad, maar een muzieksite die graag toffe deuntjes leert kennen aan de lezers. En hoe brengt Crow het er dan vanaf? Best goed uiteraard, zoals steeds. Als singer-songwriter heeft de artieste bakken en tonnen ervaring en dat is op deze kortere plaat zeker niet anders. Dit is songsmederij van de betere soort. We realiseren ons echter dat we in de tweede alinea al conclusies aan het trekken zijn en dat dat niet de correcte structuur is. We laten het toch gewoon zo staan en laten de zangeres nu zelf aan het woord met behulp van haar liedjes. We zien een rode draad door de lp en die begint met “Freight Train”. Mensen worden hoe langer, hoe eenzamer ondanks dat we in verbinding staan met werkelijk iedereen op deze aardkloot. En laat dat misschien net het probleem zijn. We weten té veel, we worden bang van alle ellende in de wereld die tot in onze handen stroomt door die schermpjes waar we zo verknocht aan zijn. Crow geeft de ballade een lichte toets van country en op het volgende nummer “Perfect” blijft de Amerikaanse die zachtheid uitstralen en ook weer folky klinken met die slidegitaar die de hele tijd op de achtergrond ligt te loeren. Wens je perfect te zijn voor iemand die je heel graag ziet? Hetzelfde thema wordt onder de loep genomen omdat die perfectie op voorhand al een onmogelijkheid blijkt en je er alleen maar ongelukkiger en eenzamer van wordt. Eerlijk, op “Pick You Up” denken we heel eventjes dat Sheryl Crow misschien wel een klein beetje de Dolly Parton van deze tijden is. Hmmm, we weten het niet goed eerlijk gezegd. Overdrijven we misschien een tikkeltje? Mooie gitaarsolo en de muzikante weet zich duidelijk altijd te omringen met de allerbeste muzikanten wat ook logisch is. Wie zou er nu niet willen meewerken aan een lp van deze legende? Op “Flat Earth” probeert ze ons duidelijk te maken dat we onze Moeder Aarde volledig naar de knoppen aan het helpen zijn. We moeten snel wat radicale bochten maken om nog veel en veel erger te voorkomen. Dat is trouwens onze interpretatie van de hoes; net zoals Noah de mensheid een nieuwe kans gunde door de ark te bouwen voor alle dierenparen en zijn gezin, zien we hier ook een soort van schip met dieren. Het vaartuig is echter gekluisterd aan wat misschien een gevangenisbal is en de pinguďns lijken al gedoemd om ergens anders dan de Zuidpool levensruimte te zoeken. Het vehikel staat al helemaal in de roest, maar toch denkt de olifant om voluit verder te gaan met het leven. Het kan ook gewoon zijn dat we te veel tijd hebben terwijl we dit schrijven en we te ver gaan in ons denken. Het is een rustige, bedaarde plaat geworden en elk liedje is op zich dik in orde, wat maakt dat we aan het luisteren zijn naar een fijne plaat. “Heaven Help Us” vinden we het coolste nummer op de plaat door dat gave refrein en omdat we graag horen dat Crow op haar gemak aan de bluesrock gaat. Dit is een perfect lied om onze klak van Stetson op onze bol te zetten en heel erg op het gemakje ons hoofd van voor naar achter te schudden. Het is de enige song waar een beetje gruis tussen gestrooid wordt en die iets krachtiger en energieker klinkt dan de stillere liedjes van daarnet. Op “Freedom Bus” krijgen we nog een knap duet te horen met veelschrijver Jesse Wells, een jonge rockmuzikant die bij ons nog niet zo gekend is. Met vijfentwintig minuten is deze lp dus best kort te noemen en als jonge gast die steevast blut was, zouden we dat wel zonde gevonden hebben. We hebben het dikke vermoeden dat Crow nog veel meer materiaal in verschillende laden heeft liggen, maar dat dat niet past bij het thema over die barre tijden waarin psychopatische heerschappen de wereld regeren en ze die ronduit kapotmaken. Tijden waarin we dat bovendien ook nog eens in real time te weten komen. Toch zijn het wel vijfentwintig heel mooie minuten geworden. Enkele dagen geleden bestonden deze geluidsgolven nog niet en nu wel, wat eenvoudigweg fijn is te noemen. Het is allemaal niet baanbrekend en het is zelfs muzikaal helemaal niet zo avontuurlijk, maar het is wel een lp die aanzet tot nadenken. Nadenken over jezelf, maar even goed over de toestand waarin we ons nu als hele mensheid in bevinden. Als je dat kan bewerkstelligen in een werk dat nog geen half uur duurt, dan komen we graag tot de conclusie dat je missie als artiest gelukt is.

Review (Ultimate Classic Rock) : On her previous album, 2024's Evolution, Sheryl Crow set out to make a 21st-century statement about her career and the state of the world for her first album since turning 60 in 2022. It was also her first release since COVID-19 and the announcement that 2019's country-rock Threads would be her final album. It became her first album not to chart on the Billboard 200. Rebounding with her 12th LP, Pick You Up, Crow returns to a more comfortable environment. Originally intended to be a six-song EP, the project expanded to album length with an additional track, "Freedom Bus," that continues the discussion about the U.S. and its relation to the rest of the world in 2026: "If all you can come up with is hate / Then turn around and march the other way," she sings. "Don't be an asshole / Let everyone be." Mostly, though, Pick You Up is about healing and advocates for connection in these tempestuous times. "It's always after midnight / A lonely voice is heard / Echo through the backyards / Disappearing without a word," she sings over weeping pedal steel in the leisurely moving opening song, "Freight Train," reflecting universal, post-COVID isolation.