CHANTAL ACDA : THE WHALE

1. The Whale
2. Safety
3. Hats
4. Hit The Verge
5. Togetherness
6. Move Ourselves
7. Rivers
8. Make It Work

Label : Starman Records

Release Date : September 19, 2025

Length : 40:30

Review (Humo) : Het is altijd goed om de zalvende, wonderschone stem van Chantal Acda te horen, in welke configuratie dan ook. Een overdosis is niet mogelijk, ook al zit ze met ‘The Whale’ aan haar zesde plaat in evenveel jaar, acht als je ‘Live at Jazz Middelheim’ en het door haar in goede banen geleide ‘And the Noise Settles’ van Isbells meetelt. De tijd staat niet stil, maar Acda leert ’m een lesje. Voor ‘The Whale’ werd haar studioband The Atlantic Drifters voor een keertje rust gegund en vervangen door de groep muzikanten die haar al meer dan tien jaar op het podium rugdekking verleent. Geen grote namen als Colin Stetson of Bill Frisell dit keer, maar met even grote meneren als Alan Gevaert (dEUS, iemand?), Eric Thielemans (drums), Niels Van Heertum (tenortuba) en eeuwige sidekick Gaëtan Vandewoude ter vervanging is er van muzikaal kwaliteitsverlies uiteraard geen sprake. Voor het eerst ook, en geïnspireerd door haar recent songschrijversverbond met Vandewoude voor de laatste Isbells, werden de songs geschreven in samenwerking met de band. Een primeur en een grote stap voor Acda, ongetwijfeld, maar voor de luisteraar veel minder. Wie het beste van ‘The Whale’ in een al bestaande playlist met favorieten van Chantal Acda schuift, zal zich bij toekomstig shuffelen geen bult schrikken. Er staat volstrekt niks ondermaats op ‘The Whale’, niks waarbij ik na zes luisterbeurten heb gedacht ‘Die slaan we de volgende ronde misschien toch maar een keertje over’, maar het is bij momenten misschien net een ietsiepietsie te veel van het voortreffelijk kabbelende zelfde. De tijd is even kostbaar als dat hij vliegt, dat weet u, en soms wil een mens eens wat anders. Maar goed, dat beste voor die al bestaande playlist, laten we om tijd te besparen de mijne nemen. Opener en titelsong ‘The Whale’, waarvan de drie inleidende gitaarnoten naar het eerste akkoord en de ritselende drums van Thielemans de zaak eigenlijk al hebben beklonken. Het fors stuwende ‘Heads’, omdat het de aanwezigheid van haar liveband in de verf zet en omdat het refrein zo mooi openbreekt. Het jazzy ‘Togetherness’ waarin Acda haar fait-diverstekst refreinloos voordraagt, en misschien ook het door Van Heertum op hartverwarmende wijze melancholie ingeblazen ‘Hit the Verge’. Maar zeker afsluiter ‘Make It Work’, waarin de stille stem van producer Chris ‘The Walkabouts’ Eckman luidkeels weerklinkt. En kijk, zo zitten we toch weer aan vier à vijf van de slechts acht aanwezige songs op 'The Whale'. En die andere vier zijn ook mooi hoor, alleen... Misschien ligt het aan mij en wilde ik niet voor de zoveelste keer iets extatisch jubelend over Chantal Acda zeggen. Het zou zomaar kunnen. Bij dezen.

Review (Jazz In Belgium) : In 2024 gooide Chantal Acda haar manier van songsschrijven om. Ze besloot om een nieuw album te creëren met de bandleden met wie ze al meer dan tien jaar tourt als de Chantal Acda Band – muzikanten die elkaar door en door kennen en vertrouwen. Vroeger was ze de enige schrijver in de band, maar nu wil ze dat haar muziek de muzikale instincten van elk lid reflecteert. Dit album moest een echt collaboratief werk worden. “Voor de eerste keer zijn de teksten geïnspireerd door verhalen die niet de mijne zijn. Ze zijn universeel, maar geconnecteerd met de verhalen die de bandleden me aanreikten. Het is als een boek dat we allemaal samen schreven”, zegt Chantal. Nadat ze in verschillende duoformaties had gespeeld, besloot de Belgisch-Nederlandse singer-songwriter Chantal Acda in 2013 om een solocarrière te starten. Daarmee wilde ze nieuwe muzikale horizonten verkennen en haar eigen artistieke visie vrijer uitdrukken. Daaruit groeide haar eerste solo album, ‘Let Your Hands Be My Guide’ (2013), geproduceerd door Nils Frahm en met samenwerkingen met onder anderen Peter Broderick en Gyda Valtysdottir. Haar gelauwerde solodebuut werd opgevolgd door ‘The Sparkle in Our Flaws’ (2015), ‘Bounce Back’ (2017) en ‘Saturday Moon’ (2020), waarin ze nog dieper dook in emotionele thema’s. Intussen bleef ze groeien als artiest, met meer fijnmazige arrangementen en gedurfde experimenten. Chantal heeft haar eigen plekje veroverd in de muziekwereld met herkenbare, oprechte en emotionele songs en haar karakteristieke, breekbare stem. Met haar jongste album, ‘Silently Held’ (2024), stapte ze buiten dat eigen plekje. Onder de naam Chantal Acda & The Atlantic Drifters werkte de zangeres, die vooral bekend was voor haar mengeling van indiefolk, ambient en kamerpop, nu met gerenommeerde jazzmuzikanten zoals Bill Frisell, Thomas Morgan en Colin Stetson. Nu keert ze met hernieuwde inspiratie terug naar haar vertrouwde band. Chantal Acda verkent een geluid dat heviger en meer poppy is dan voordien, maar de muziek zit nog steeds vol met de emoties, creativiteit en introspectie die we van Chantal gewoon zijn. Het nieuwe album, dat de naam ‘The Whale’ kreeg, werd geproduceerd door Chris Eckman (van The Walkabouts) en wordt uitgebracht in het najaar van 2025 door Starman Records.

Review (Oor) : Chantal Acda, zangeres uit Helmond, bivakkeert al lang in Vlaanderen. Ze wordt er hooglijk gewaardeerd en blijft ongemeen productief. Vooral met eigen albums, al leent ze haar stem graag aan Isbells, True Bypass, Marble Sounds en Distance, Light & Sky. In die laatste band speelt ook Chris Eckman (The Walkabouts). Hij produceerde The Whale. Hoewel Acda’s zacht vibrerende, hoge stem, dat timbre en die emotionele ladingen in haar woorden uit duizenden herkenbaar blijven, steeds is de verpakking anders, muzikaal verrassend en van zeldzaam hoog niveau. Vorig jaar verdiende ze in haar geboorteland nog een Edison-nominatie voor het jazzgeoriënteerde Silently Held, hier baseert ze zich op verhalen van en samenwerkingen met haar eigen band, met daarin drummer Eric Thielemans, bassist Alan Gevaert (dEUS), gitarist Gaëtan Vandewoude (Isbells) en euphoniumspeler Niels Van Heertum. De band flirt soms met pop, rock zelfs, zonder dat die haar zo kenmerkende breekbaarheid aantast. Op het einde van Heads doet ze graag een pas opzij om haar muzikale mannen heerlijk los te laten gaan Het draait hier om Togetherness. The Whale is een bandproduct, iets wat ook duidelijk zal worden tijdens hun tournee in oktober en november, met vijf shows in Nederland en zeven in België.